Ta strona używa plików cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia zindywidualizowanych usług oraz tworzenia statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia w opcjach Twojej przeglądarki. Więcej informacji.

  • De
  • Pl
  • En
  • Kontakt

Poleć artykuł!

Nie jestem botem

Wystawa:
Scripts Of Self

Izabela Chamczyk, Karin Maria Pfeifer, Sula Zimmerberger

Od czego zależy wartość człowieka – a zwłaszcza wartość kobiety – we współczesności, która balansuje między kreowaniem własnego wizerunku, uwarunkowaniami kulturowymi a społecznymi oczekiwaniami? Wystawa prezentuje prace artystek, które z różnych stron przyglądają się temu zagadnieniu, pokazując napięcia między ograniczeniami a dążeniem do niezależności i sprawczości.

Prace Izabeli Chamczyk, powstałe podczas rezydencji w Iranie w 2015 roku, odnoszą się do rzeczywistości, w której doświadczenie kobiet naznaczone jest sprzecznościami. W przestrzeni publicznej podlega ono kontroli, natomiast w sferze prywatnej pojawia się możliwość ekspresji. Hasło „Kobieta, życie, wolność” przełamuje ten podział jako gest oporu obciążony realnym ryzykiem. Prace wideo artystki ukazują napięcie między niewidzialnością a ekspresją oraz między kontrolą społeczną a indywidualną wolnością.

Sula Zimmerberger odnosi się do zachodniego ideału nieskazitelnego piękna. Punktem wyjścia jest klasyczna porcelanowa figurka o gładkiej, jasnej powierzchni. Przeniesiona na tkaninę ulega przekształceniu, a jej powierzchnię przecinają fałdy, które naruszają wrażenie doskonałości. Kurtyna działa tu jak granica i zachęca do przekroczenia zdystansowanego spojrzenia oraz ponownego przyjrzenia się temu utrwalonemu obrazowi.

Karin Maria Pfeifer podejmuje temat wartości i tożsamości poprzez biżuterię. Jej prace odnoszą się do przedmiotów o znaczeniu symbolicznym, związanych z pamięcią, przynależnością i ciągłością. W wielu kontekstach pełnią one również funkcję oszczędności na wypadek kryzysu. Biżuteria staje się nośnikiem znaczeń związanych z więzią, stratą i kształtowaniem tożsamości.

W kontekście programu „I’m doing my thing!” widoczna staje się złożoność współczesnych dyskursów feministycznych, sytuujących się między emancypacją a tendencjami regresywnymi. Pojawia się pytanie o realność samostanowienia oraz o to, czy może ono zostać urzeczywistnione, czy też pozostaje elementem produkcji obrazów utrwalających istniejące struktury.

Wystawa ujmuje sztukę jako przestrzeń ujawniania tych napięć i przedstawia kobiecość jako proces kształtowany przez uwarunkowania kulturowe, decyzje jednostkowe oraz relacje władzy. W tym ujęciu „I’m doing my thing” przybiera formę pytania o warunki, w których samostanowienie może być współcześnie rozumiane.


12-17.05.2026

Galeria Lotna
Marszałkowska 45/49
Warszawa
Wstęp wolny


 

 

 

 

12.05 - 17.05.2026 Marszałkowska 45/49
Warszawa
Wstęp wolny